📚 Çocuklar Söyleneni Değil, Gördüğünü Öğrenir: Aile İçi Modelleme

Herkese selam

Bugün farkında olmadan tecrübe ettiğim bir eğitim yöntemini sizlerle paylaşmak istiyorum.

İngilizcemi geliştirmek amacıyla iki adet hikâye kitabı satın aldım. Eve gelip yatağımda uzanarak birkaç sayfa okumaya başlamıştım ki, 5 buçuk yaşındaki kardeşim de kitaplardan birini okumak istediğini söyledi. Kitapların İngilizce olduğunu ve büyük ihtimalle anlamayacağını belirtmeme rağmen ısrar etti.

Ben kitabıma odaklanmışken ara ara onu gözlemledim. Dikkatimi çeken şey şuydu:Kitabı tutuşu, uzanış şekli, sayfalara bakışı… Neredeyse her şeyi benimle birebir aynıydı.

O anda, özel eğitim öğretmenliği 2. sınıf öğrencisi olarak öğretim teknikleri dersinde öğrendiğimiz ‘’model olma tekniği’’ aklıma geldi. Ve kendi kendime şunu düşündüm:“Gerçekten de son derece etkili bir yöntem.”

Normalde kardeşimin kitaplarla çok ilgisi yoktur. Zaten henüz anaokulu öğrencisi olduğu için okuma yazma da bilmiyor. Ancak beni kendine model alarak, ben okumayı bırakana kadar o da kitabı inceliyormuş gibi yaptı ve sayfaları çevirdi.

Bu deneyim bana şunu açıkça gösterdi:Söylenen davranıştan çok, gösterilen davranış daha kalıcıdır.

Bilimsel Bir Bakış: Bobo Doll Deneyi

Bu yaşadığım durum üzerine biraz araştırma yaptığımda, Albert Bandura tarafından gerçekleştirilen ünlü Bobo Doll Deneyi ile karşılaştım.

Bu deneyde çocuklar üç gruba ayrılır ve bir yetişkinin şişme bir oyuncak bebeğe (Bobo Doll) nasıl davrandığını izler:

Bir grup, yetişkinin oyuncağa saldırgan davrandığını görürBir grup, sakin ve normal davranışları izlerDiğer grup ise herhangi bir model görmez

Daha sonra çocuklar aynı oyuncakla yalnız bırakılır.

Sonuç oldukça çarpıcıdır:Saldırgan davranışı gözlemleyen çocuklar, oyuncağa karşı aynı şekilde, hatta daha yaratıcı biçimde saldırgan davranışlar sergiler.

Çıkarım

Bu deney açıkça şunu ortaya koyar:Çocuklar sadece söyleneni değil, gördükleri davranışları taklit ederek öğrenir.

Üstelik yalnızca davranışı değil,davranışın tarzını ve duygusal tonunu da benimserler.

Kendi yaşadığım deneyimle bu bulguları karşılaştırdığımda, sonuçların birebir örtüştüğünü görmek oldukça etkileyiciydi.

Sonuç ve Mesaj

Sevgili öğretmenler ve ebeveynler,

Modelleme tekniğini sadece bir öğretim yöntemi olarak değil, bir sorumluluk olarak görmeliyiz. Çocuklara sürekli sözel yönergeler vermek yerine, onlara rol model olmalıyız.

Unutmamalıyız ki:

Çocuklar, fark etmeden yaptığımız davranışları zihnine kaydederO an uygulamasa bile, ilerleyen zamanlarda bu davranışları tekrar edebilir

Modelleme doğru kullanıldığında çocuğun gelişimine doğrudan katkı sağlar. Aynı zamanda bireyin kendi davranışlarını da denetlemesine yardımcı olur.

Ancak olumsuz modelleme:

Bireysel sorunlaraAile içi problemlereVe zamanla toplumsal bozulmalara yol açabilir

Kapanış

Modelleme tekniğini etkili kullanmanın yolu,iyi bir rol model olmaktan geçer.

Çünkü:Anlatılandan çok, yapılan akılda kalır.

Bir dahaki blog yazısında görüşmek üzere… 😊